Kot Bengalski

Pochodzi z krzyżówki kota domowego z lampartem, stworzonej w celu uzyskania kota domowego o umaszczeniu przypominającym lamparta. Nazwa kota pohchodzi od miejsca, gdzie został znaleziony po raz pierwszy - Zatoki Bengalskiej.

Koty bengalskie z racji swoejgo pochodzenia są kotami zwinnymi, lubiącymi pływać. Z drugiej jednak strony są wrażliwe i nieufnie podchodzą do nowych osób.

Kot bengalski jest kotem o długim i muskularnym ciele. Okrywa włosowa krótka, ściśle przylegająca i gładka. Umaszczenie cętkowane w charakterystyczne okrągłe plamki w kolorach: czarnym, sorrel i mink.

Twórcą tej wspaniałej rasy jest amerykańska biolog Jean Mill, która to na początku lat 60-tych rozpoczęła krzyżowanie kotów domowych z dzikimi bengalskimi. Jej zamiarem było uzyskanie kota o wyglądzie lamparta, charakterze kota domowego. Stosując jednorazowe krzyżowania z amerykańskimi kotami abisyńskimi, a przede wszystkim egipskim mau, uzyskała na początku lat 80-tych pierwsze godne uwagi wyniki. Potomstwo pierwszego i drugiego pokolenia (F1, F2) odziedziczyło po swym ojcu (Asian Leopad Cat - ALC) zbyt wiele cech kota dzikiego, dlatego tez nie można było ich oddać w ręce niedoświadczonych hodowców. Dopiero trzecie i czwarte (F3, F4) pokolenie straciło na swej agresywności i płochliwości w stosunku do ludzi. Cętkowana uroda i energia w ruchach górują u przedstawicieli tej rasy.Kocury pokoleń F1,F2 były bezpłodne, więc tylko dzięki samicom można było początkowo zapewnić trwałość cech rasy.
Wygląd i budowa ciała:
Kot bengalski, w Europie zwany LEOPARDETĄ jest kotem typu orientalnego o sprężystej sylwetce i wydłużonym ciele. Pod względem budowy jest duży i krzepki. Ma dobrze rozwinięte mięśnie. Tylne kończyny są dłuższe od przednich, o okrągłych łapkach, co sprzyja ruchliwości i możliwości wykonywania długich skoków. Głowa kota bengalskiego nie przypomina już dzikich przodków. Jej kształt podobny jest do głowy kotów abisyńskich. Uszy są dość duże i wysoko osadzone. Futro domowego "lamparta" jest ściśle przylegające do ciała, gęste i jedwabiste. Ma małą ilość podszycia. Futerka młodych kotków mogą wyglądać nieco bardziej pluszowo. W umaszczeniu, niezależnie od koloru zasadniczego futra, znajdujemy nieregularnie rozmieszczone plamki mniej więcej tej samej wielkości, zawsze ułożone poziomo i o kształcie łańcuchów. Na kończynach również są cętki, które w dolnej części łap przechodzą w prążki. Dopełnieniem rysunku futra dzikiego zwierzęcia są paski na policzkach i szyi oraz charakterystyczne „M” na czole. Wzdłuż kręgosłupa przebiega ciemna pręga. Nie może też zabraknąć na tylnej stronie uszu tzw. "odcisku kciuka". Białe plamy mogą występować na podbródku i piersi i wewnętrznej stronie kończyn. Oczy, nos i wargi są czarno obrzeżone. Wyróżnia się trzy typy koloru zasadniczego futra: odcienie brązu, kolor biały lub kremowy oraz srebrny. Mówiąc o umaszczeniu nie można tez zapomnieć o wzorze na futrze, który tworzą cętki lub rozetki, a także rozlane wzory przypominające rysunek na marmurze.
FIFE – uznane odmiany barwne BEN i kody EMS:


BENGAL MARBLED - BEN 22 [31/32/33]
BENGAL SPOTTED - BEN 24 [31/32/33]
BENGAL MARBLED - BEN n22 [31/32/33]

BROWN (BLACK) MARBLED - EMS Code BEN n 22
SEAL SEPIA MARBLED - EMS Code BEN n 22 31
SEAL MINK MARBLED - EMS Code BEN n 22 32
SNOW MARBLED - EMS Code BEN n 22 33

BENGAL SPOTTED - BEN n 24 [31/32/33]
BROWN (BLACK) SPOTTED - EMS Code BEN n 24
SEAL SEPIA SPOTTED - EMS Code BEN n 24 31
SEAL MINK SPOTTED - EMS Code BEN n 24 32
SNOW SPOTTED - BEN n 24 33



Asian Leopad Cat (ALC) to koty pochodzące z Syberii, Pakistanu, Tybetu, Indii, Burmy i Tajlandii. Są w stanie przetrwać w różnych warunkach klimatycznych i środowiskach: gęstych lasach tropikalnych, stepach, półpustyniach i terenach rolniczych. Łacińska nazwa gatunku bengalensis pochodzi od miejsca znalezienia pierwszego osobnika ALC, który został zauważony gdy pływał w Zatoce Bengalskiej. W swoim naturalnym środowisku polują nocą.